“DYBD” Dünya Yalnız Bizim Değil

From: ece bilgin

Biliyorum içinizi acıtacağım ama paylaşmam lazım, o güzel sadık dost adı “arap” konan köpeğimiz biraz önce uyutulmak zorunda kaldı. Veteriner hekim hiç bu kadar ağır bir kanser vakası görmediğini anlattı. İç organlarını tamamen ur sarmış, karaciğer diye birşey kalmamış. Dalak onun yerini almak için anormal büyümüş ve zavallı bu güne kadar nasıl bu durumda yaşayabilmiş?

Yaşamak bir yana orda oturan bir bayanın anlattığına göre bekçilik görevini de yerine getirmeye çalışmış, ama son günlerde yemeden içmeden de iyice kesilmiş. Bana bu zavallının haberi geldikten sonra, on güne yakın belediye, orası burası garibin tedavi ettirilmesi için uğraş verdim, kimseler üstlenmek istemedi, herkes birbirinin üzerine attı. Belediye sahipli köpek biz bakmayız dedi, Sahibi konumundaki insan (aslında sadece orada sığınmasına izin vermiş) mal taşıyorum arabam boşalsın veterinere götüreceğim diye uzattı da uzattı. Garibim o arada kim bilir ne acılar çekti. İşte şimdi hepsi bitmek üzere. Kullanılıp kullanılıp atılan eski bir eşya gibi. İçim çok ama çok dolu, en azından veteriner kliniğinde dört arkadaş başında toplanıp, onun çaresiz gözlerine  baktığımızda belki biraz olsun beni de düşünenler var diye teselli bulmuştur.

Bu da benim tesellim….. 

YUVASINA KAVUŞTU:)))))

Yaralanan Alman Kurt köpeği zamanında tedavi ettirilmediği  için ölüm kalım savaşı veriyor. Odunpazarı Hayvan Sağlık İstasyonuna terkedilen köpeğin başındaki yara mikrop kapmış, kurtlanmış. Vet.Hek. Serap Hanım ve Vet. Hek. Cem Bey hemen müdahele ettiler. Ayaklarında da şişlikler oluşan kurt köpeği yaşama savaşı veriyor.
Çok yaralı hayvan gördük ama bu derece kurtlanmışını ilk defa görüyoruz.:(((

Zamanında tedavi ettirilseydi bu kadar acı çekmeyecek ve hayatı riske girmeyecekti. Sahipli hayvanın başına bunlar geliyorsa,  sahipsiz dostlarımızı Allah korusun. İyileşmesini ümit ediyoruz. O zaman ona gerçekten sahip çıkacak bir yuva bulmalıyız.

Tek istediği sıcak bir yuva. Ömrü bakımevinde geçmesin. İnsan canlısı. Tek sorunu var biraz obur:))))

Site sakinlerinden küpelinin patisinde minik bir yara, sitenin hayvan korumacısı Caner’in gözünden kaçmamış. Bir sorun var, ne yapalım diye bize haber verdi. Kontrol ettiğimizde önemli bir şey olmadığını ama mikrop kapmaması için deri antibakteriyeli uygulamakta yarar olduğunu anlatınca, ben yaparım dedi hevesle. Özenle temizledi, spreyi uyguladı. Küpelimiz de emin ellerde olduğunun bilincinde önünde boylu boyunca yatıverdi. Şimdi Caner’in  gözetimi altında.:))))

Porsuk Nehri’nden kurtarılan karaoğlan kısa sürede kendini toparladı. . Özgürlüğüne çok düşkün. Ev ortamından hiç hoşlanmadı. Bu sabah aşılama ve kısırlaştırılması için Odunpazarı Belediyesi Hayvan Sağlık İstasyonu’na götürdük.

05.09.2008 akşamı saat 23:30 civarı gelen telefonla yola çıktık. Adalar mevkiinde Porsuk Nehrine düşen kedi vatandaşların ve Emniyet görevlilerin çabası ile nehirden çıkarılmış. Solunum zorluğu çektiği bildirildi.

Kedicik sırılsıklam köprünün ayağına konulmuştu. Şoka girmişti, bize hiç tepki vermedi önce. Klinikleri aramaya başladık. Odunpazarı Belediyesi Veteriner Hekimi Cem Köse’ye ulaştık. Sağolsun; görevde olmamasına rağmen  hemen geldi. Kedicik Porsuk’tan çıkmak için çabalarken bitap düşmüş, çıkamayınca da korkup paniğe kapılmış. Su yutmuştu ve vücut ısısı çok düşüktü. İlk müdahaleden sonra Cem beyin evine götürdük ve hemen kuruladık. Fön makinası ile ısıttık. Bu arada devamlı bizle konuştu:)))

Yaklaşık 4 saat sonra kendine gelmeye başladı. Şimdi evde dinleniyor. O sakin kedi gitti, yerine aslan parçası geldi sanki. Ya geçirdiği travmadan ya da sokakta yaşadığı için biraz asabi kendileri.

6 aylık, erkek. Sahiplendirebiliriz diye düşünmüştük ama o özgürlüğü seviyor gibi. Sahiplendiremezsek, kendini toparladıktan sonra aşıları ve kısırlaştırması yapılacak. Alındığı mahalleye bırakılacak.

Bir daha Porsuk’a uzak durur herhalde.  Yada birileri eğlence olsun diye Porsuk’a atmaz inşallah…..

Eskişehir-Muttalip karayolunun tam ortasında (Sivil Havacılık Yüksek Okulu civarında) yoldan hızla geçen araçlara aldırış bile etmeyen, daha önce yoldan geçen araçlar tarafından çiğnenen ve yola iyice yapışmış olan küçük bir kuş olduğunu tahmin ettiğimiz kalıntıyı yemeye çalışan yavru bir köpeği görünce hemen trafiği durdurup yavruyu yoldan aldık. 

Daha sonra kuru mama ve su verdik. Kuru mamayı bir yemesi vardı ki sormayın.

Olayı uzaktan gören güvenlik görevlisi yavru köpeğin çiğnendiğini zannederek telaş içinde yanımıza geldi. Sağ salim olduğunu görünce de çok sevindi. Ona emanet ettik.

Üzülerek gözlediğimiz şey, bizden önce onlarca araç geçmesine rağmen kimse durup yavruyu emniyete alma zahmetine katlanmadı.

Biz, almadıklarına mı üzülelim yoksa ezmediklerine mi sevinelim, bilemedik…..

Siz ne dersiniz ?????

Muttalip Belediyesi’nin Bakımevi yok. Tepebaşı ve Odunpazarı Belediyesinin Bakımevlerinin kapasitesi belli. Yavruyu emanet etmekten başka çare bulamadık.

Burcu hanımın notu :

“Merhaba Ayten hanım. 1,5  ay once İlhanlar Veteriner Kliniği’nden aldığımız ıkı yavru kardeşİn son durumlarını sİzİnle paylaşmak İstedık. Okuduğumuz, duyduğumuz, görduğümüz kötü olaylardan sonra biraz olsun içimize su serpecek bu haberi vermek istedık. Yavrulardan birinin patisi, diğerinin gözü özürlüydü. Ama artık her ikisi de yeni yuvalarında çok daha sağlıklı ve mutlu…..

Selçuk beye, onlara bu kadar iyi baktığı için sonsuz teşekkurlerimizi iletiyoruz”

Karabayır Bağları mevkiinde yol üstünde karşımıza çıkan kaburgaları sayılan anne köpek içimizi burktu. Verdiğimiz mamaları iştahla yedi, su içmeye kanmadı. Memişlerinden yavruları olduğu anlaşılan köpeği takip etmemize rağmen yavrularına ulaşamadık. Bu yüzden kısırlaştırma ve aşılama için bakımevine alamadık. Bu bölgedeki arkadaşların anne ve yavruların beslenmesine  yardımcı olmaları çok önemli.