Bizim küçük hikayemiz, tahmini olarak 29 nisan günü başlıyor. Annemiz harıl harıl yerini ayarlıyor, doğumu var biz geliyoruz biz ::))) Ama doğumda sorun var ilk kardeşimiz doğdu ama ölü ve bizse anne karnında sıkışmış çıkamıyoruz bir türlü. Kütahya belediyesi hayvan toplama ekibi aranıyor dikkatini çeken bir kişi tarafından ve barınağa getiriliyoruz. 1 mayıs günü veteriner hekim abi  zaman geçmiş diyor. Bizim yaşamamımızdan ümitsiz annemizi sezeryan yapmaya başlıyor. Artık hepimiz sırayla anne karnından çıkıyoruz ama hareket yok. Sonra bir anda birimiz nefes almaya başlıyor ve yoğun bir çaba bizi yaşama döndürmek için kalp masajları ısıtmalar ve ilk miyavlama ben burdayım deme ve çalışanların sevinmesi. 4 kardeş hayatta ama en büyük şans annemiz baygın olduğundan bize bir gün de olsa bakıcı annelik yapacak süt annemizin olması ertesi gün anne kucağındayız bir hafta geçiyor 2 kardeşimizi kaybediyoruz. Büyük ihtimal anne karnında zehirlenmişlerdi ama biz hayattayız ikimiz şimdi 3 haftalık olduk emekliyoruz. Etrafı tanıyoruz ve büyüyoruz. Hayata zor bir mücadele ile başladık ama barınaktakiler bize inandı hayatta kaldık Şimdi yuva arıyoruz. İyi ve kötü günümüzde de yanımızda olacak birilerini. Sadece biz değil diğer arkadaşlarımız da obur , kara, uzun tüy , bıdık , beşiktaşlılar ::)))   ………. bizi unutmayın

 

Kütahya Belediyesi Hayvan Barınağı Eskişehir Yolu üzerinde