DYBD Dünya Yalnız Bizim Değil

Hayvanları ister sevelim, ister sevmeyelim; ama yaşam haklarına saygı duyalım - Ayten Tutkun

 

sindigumus02.jpg  sindi04.jpg

16 yıl önce 3 haftalıkken hayvanlardan korkan bir kadınla, hayvan delisi bir adamın evine misafir oldun. İlk fırsatta evden yollamaya hazır, tek kaşı kalkık gezinen bir kadın ve onun haylazlıklarını, çişini, kakasını halletmeye çalışan bir adamla aynı evde yaşamaya başladın. Üçüncü gün olan oldu. Sayende kadının önce kalkık kaşı indi. Yüzüne kocaman bir gülümseme, kalbine sevgi doğdu. Ve o gün , bugün o kadın en sıkı hayvan korumacı kesildi.

pazar-misafiri.jpg  sinditavsan23060701007.jpg

Canım Kızım, İyi ki seni tanıdım. İyi ki ailemizin bir parçası oldun. Çok sevdik, senin tarafından da çok sevildik. Ev barınağa döndüğünde bile senin o sabırlı, şefkatli, asil tavrın bize paylaşıldıkça küçülmeyen tek şeyin sevgi olduğunu , yemeğini, suyunu, yatağını cömertçe paylaşarak bize öğrettin. Üzerine kuma gelen çılgın Gümüş’e bile hoşgörülüydün. Yaralı kuşları, tavşanları, annesiz kedileri bağrına bastın. Karga’dan korkmuştun ilk başta hatırlarsın ama ona da bisküvini ikram etmeden duramadın.

sindi03.jpg  sindi07070701.jpg

Sen bizim, daha doğrusu benim gönül gözüm oldun. Dünyaya, canlılara bakışımı değiştirdin. Sana çok şey borçluyum. İyi ki bizi seçtin. Gidişin bile bize ders verdi. Canım kızım şimdiden seni çok özledim.

Seni toprağa verirken Zıp Zıp, Mazlum, Hırsız ve küpeli Kurt sessizce başında nöbet tuttu. Arkadaşlarınla birlikte uğurladık seni, gördün değil mi? Gidişinden haberi olanlar bizi yalnız bırakmadı. Telefonlar susmuyor, son yolculuğuna uğurlamak istiyorlar. Ama biz seni çoktan uğurladık be kızım. Sabahı bekleyemezdik. Cansız bedenin toprağa kavuşmalıydı. Biliyorsun çoğu arkadaşın toprakla bile buluşamadan gidiyor bu dünyadan çöp arabalarında, dozerlerle açılan çukurlarda üzerini örtmeye bile tenezzül edilmeden. Seni öyle bekletemezdim.

Veda etmek için beni beklemene çok teşekkür ederim. Ya geldiğimde veda etmeden gitmiş olsaydın ne yapardım? En çok korktuğum şey giderken yanında olamamaktı. Eve döndüğümde bir köşede seni cansız bulmaktı. 16 yıl iyi günde, kötü günde, düğünde, bayramda, tatilde hatta cenazelerde bile birlikteydik seninle. Anneanneni, babaanneni seninle yolcu ettik.

Ve şimdi seni yolcu ettik. Çok zormuş be kızım.

Veterinerin son bir yıldır hep bizi hazırlamaya çalışıyordu. Ölüme hazırlanılmıyormuş be kızım.

Özledik….. Çoooooook özledik….. Şimdiden seni…..

Seni tanıyan tüm insanlar ve bağrına bastığın sayısız dostların da seni çok özleyecek.

Asil kızım, bekle bizi orada. Geleceğiz bir gün biz de…..

SIZLAYAN BİR YERİM VAR (TIKLAYIN-DİNLEYİN)

Bugün (22 Nisan 2008 Salı) ziyaretine gittik. Bizi görünce sevindi ve hemen kuyruk sallanmaya başladı.

cakil22040801.jpg  cakil22040802.jpg

Çok iyi gördük Çakıl’ı. Yürümeye çalışıyor. Zeminin kaygan olması işini zorlaştırıyor ama o çok azimli. 3 bacakla da olsa onu hayatta ve ayakta görmek harika.

cakil22040803.jpg  cakil22040804.jpg 

AÇHAK Gönüllüleri Afyon Karahisar’da harikalar yaratıyor. Fuar alanında açılan standa ilgi büyüktü.

 

  

Bu güne kadar Afyon Karahisar’da Çevre ve Can Dostlarımızla ilgili bir STK’nın olmaması büyük eksiklik. Bu eksikliği Yasemin AKÇORA ve arkadaşları görerek kolları sıvamışlar. Desteklerinize ihtiyaçları var. Genç arkadaşlarımızın özverili çalışmaları bizleri umutlandırdı. İyi ki varlar… 

  

Hale hanım bugün (20.04.2008) Tepebaşı Belediyesi Doğal Yaşam Merkezini ziyaret etmiş ve bize aşağıdaki notu ve fotoğrafları göndermiş. Biz de bunları aynen yayımlıyor, kendisine teşekkürlerimizi sunuyoruz:

Buyuk ihtimalle bir zamanlar buyuk heveslerle alinmis, ancak zaman icerisinde terkedilmis kopeklerin fotograflarini ekte sizlere gonderiyorum.

boxer200408.jpg  darbealmis-husky200408.jpg

Bu hayvanlarin en buyuk sorunu ne aclik ne susuzluk, terkedilmislik ve sevgisizlik yuzunden kendi kendilerini olume mahkum birakiyorlar tel kafeslerin icinde.kimsenin haberi bile olmadan olup gidiyorlar, her hafta giden biri olarak gozlemliyorum, haftadan haftaya eriyip bitiyorlar..buna resmen intihar denir.

dobermanmelezi200408.jpg  dovusturulmuspitbull200408.jpg

Onlara yeni bir sans vermek ister misiniz?
Hepsi o kadar sevgiye ac ki, kelimelerle anlatilamaz, gidip bir gorun lutfen.

Saygilar

Aras. Gor. Cagil Hale Kayar
Anadolu Universitesi
Turizm ve Otel İsletmeciligi Y.O.
Yunus Emre Kampusu Eskisehir

yavrukus17040801.jpg  yavrukus17040802.jpg

Bu gün bir yavru kuş katıldı hanemize. Sindi ve Gümüş merakla onu takip ediyor.Kendini toparlayana kadar misafirimiz. Sonra doğaya geri dönecek.

kuslar17040801.jpg  kuslar17040802.jpg

Reşadiye Camii önünde yaşayan Güvercinler sulama fıskıyesini duş niyetine kullanıyorlar. Toplu halde yıkanmalarını görmelisiniz.

lusi17040801.jpg  lusi17040802.jpg

KÖPEĞİM LUSİ KAYBOLMUŞTUR!

BOYNUNDA KIRMIZI TASMASI VARDI.

GÖREN VEYA BULAN OLURSA,

LÜTFEN AŞAĞIDAKİ NUMARALARA HABER VERİNİZ

TEL : (222) 335 04 40 veya (542) 406 73 93

cakir16040801.jpg  cakir16040802.jpg

ÇAKIL oğlumuz bugün öğleden sonra (16.04.2008) taburcu oldu. Nekahat dönemini Tepebaşı Belediyesi Doğal Yaşam Merkezinde geçirecek ve burada tedavisine devam edilecektir. Nekahat dönemi sonunda, daha önce kendisine bakan aile tarafından sahiplenilmezse, sahiplenecek birileri çıkıncaya kadar himaye altına alınacaktır.   

cakir16040803.jpg  cakir16040804.jpg

Ön kolunun olmamasına alışamadı henüz. Yürümeye niyetleniyor fakat dengeyi bulamıyor. Ama azimli bir oğlan kısa sürede alışacaktır.

cakil.jpg

BUGÜN ZİYARETİNE GİTTİK. YEMEK YİYİYOR, SUYUNU İÇİYOR. YANINA GİTTİĞİNİZDE KUYRUK HEMEN SALLANMAYA BAŞLIYOR. ÇOK MUNİS BİR OĞLAN. ONU MERAK EDENLERE SELAM VE SEVGİLERİ VAR. NUH’UN GEMİSİ KLİNİĞİ VET.HEK. NACİ UNCU VE EKİBİNE TEŞEKKÜRLER…

ONA KÖYDE BAKAN AİLE İLE TELEFONDA GÖRÜŞTÜK ADI ÇAKIL’MIŞ. BİR KÜPELİ ARKADAŞI DAHA VARMIŞ ONUNLA BİRLİKTE TAKILIRMIŞ. EVİN OĞLU YEMEĞİNİ, SUYUNU HİÇ İHMAL ETMEZMİŞ. ÇOK BEYEFENDİDİR DİYORLAR. GERÇEKTEN DE ÖYLE…

İstanbul’da yuva arayan ameliyatlı kedicik bugün Eskişehir’deki yeni yuvasına kavuştu. Dileda Hanım aslında İstanbul’dan Bilecik’teki ailesini ziyarete geliyormuş. Bu kediciğin hikayesini öğrenince onun için yolu uzatıp trenle Eskişehir’e kadar geldi. Kediciği sabırsızlıkla bekleyen Özge Hanımla onları karşıladık. Dileda Hanımı da otogara götürüp Bilecik’e yolcu ettik. Dileda Hanım’a ve Özge Hanım’ a teşekkürler. İkisi de harika gençler.. Darısı tüm dostlarımızın başına…