Bahçesine, balkonuna, bodrumuna, mahallesine yavruladığı için anne kedi, köpek yavrularına verilen ceza ölüm. Annesini arayan yavrular, yavrularını bulamayan anneler. Her ikisi de ağlıyor. Oysa bilselerdi doğum zamanı yaklaşan anne güvenli bir yer bulmak için günlerce nasıl araştırma yapıyor. Yavrularını tehlikelerden korumak için nasıl savaşıyor, doğum sancılarını hiç şikayet etmeden nasıl sessizce çekiyor, nasıl doğar doğmaz onları temizliyor,besliyor, emziriyor, kokluyor. Sadece yemek bulmak için yavrularının yanından ayrılıyor. Biliyor ki yemek yemezse yavrulara süt yok. Önüne yiyecek koyan vicdanlı bir insan varsa bir yemek molası veriyor, hemen onları bağrına alıyor. İnsanları dost biliyor ve önüne zehir koyacağını aklına bile getirmiyor. 4000 yıldır evcilleştiler ve insanlarında evcilleştiğini düşünüyorlar herhalde. Ama yanılıyorlar. Anneleri yanındayken yavruların sesini duyamazsınız. Ne zaman anne uzaklaşır feryada başlarlar. Bilirler ana gibi yar olmaz. Anneleri yanındayken kimse onlara el süremez anneleri panter kesilir. Ne zaman anne yiyecek bulmaya uzaklaşır, savunmasız yavrular hain bir el tarafından poşete yada kutuya konur ölüme terk edilir. Kimi hemen ölür, kimi hayata tutunmaya çalışır. Cılız sesiyle yardım ister. Bazen o ses duyulur bazen yok farz edilir.. Sesi duyulsa da şansı çok azdır. Anne sütü içememiştir, sıcak koynunda yatamamıştır. Çişini kakasını annesinin yaptırması gerekmektedir, kendi yapmayı bilmemektedir. Ağlaya, ağlaya ölümün gelmesini bekler. Ya da geçtiğimiz hafta Malatya’da yaşanan şüpheli paket muamelesi görülerek fünye ile patlatılır. Anne kedi hemen ölürken yavru kedi can çekişerek veda eder kısacık ömrüne. Yavrusunu kaybeden anne kedinin ise memeleri süt dolmuştur, yavrularını umutsuzca aramaktadır. Ağlamasının sebebini anlayanların kalbine sancı girer anlamayanlar ne bağırıyor bu deyip kovalarlar. Yavrularını bulamayan anne hastalanır ölümüne varacak süreç başlar. Bilseler ki 2 ay sabretseler hiç bu acılar yaşanmayacak. Anne kedi yada köpek yavrularına hayatta kalmayı öğretecek ve hayata salacak. Derneğimize haber verilen, getirilen yüzlerce minik kedi, köpek yavrusu geçici gönüllü bakıcılar sayesinde hayata tutunmaya çalışıyor. Ama annenin yerini tutmuyor, çoğu ölüyor. Yavruları annesinden , balkonunuzdan, bodrumunuzdan, bahçenizden, mahallenizden ayırırken aslında hayattan ayırıyorsunuz. Bir kenara koymakla yaptığınız şey uzun acılı bir ölüm. Siz ölümünü görmüyorsunuz; ama sebebi sizsiniz.
En sık karşılaştığımız çocuklar tarafından yeri keşfedilen yavruların annelerinden ayrılması. Çocuklar doğuştan hayvanseverler aslında.Yavruları eve götürmek, beslemek, bakmak istiyorlar. Bilmeden onlara en çok zararı da onlar veriyor. Anne babalar lütfen çocuklarınızın hayvan sevgisini köreltmeden onların yaşam haklarına saygı duymayı ve korumayı aşılayınız. Onlar oyuncak veya bir eşya değil CAN. Annelerinden ayrılmaması gerektiğini anlatınız. Kuş beyinli diye küçümsediğimiz kuşların bile anneliğini gören bir göz merhametsiz olamaz.
Atalarımız boşuna dememiş. Ana Gibi Yar Olmaz diye…Hayvanlar için de aynı …
Resimdeki yavrularda bir şekilde annelerinden ayırılmış ve hayata tutunmaya çalışan canlar. Alt tarafı hayvan diyorsanız bu yazı sizlere hitap etmiyor ne yazık ki…
Sevgi ve Saygılarımızla
EHKD
Ayten Tutkun