Tepebaşı Belediyesi Doğal Yaşam Merkezine terkedilen 4 Terrier yuva bekliyor. Üçü çok uysal bir tanesi biraz agresif. Sanıyoruz kafes arkasında olmak onun moralini bozdu.
Resimlerin üzerine tıklayarak büyütebilirsiniz.
Tepebaşı Belediyesi Doğal Yaşam Merkezindeki anne kendi yavrularından ayırmadan, annesiz yavrularada bakıyor. Geniş bir aile oldular. Onlardan birine sahip çıkmak isteseniz yolunuzu gözlüyorlar.
Karakiz, Tepebasi Belediyesi Hayvan Bakim İstasyonu eski yerinde iken yani Zincirlikuyu’daki yerinde iken, gecirdigi trafik kazasi sonucunda bakimevine getirilen dunyalar tatlisi, hala insan sevgisi ile dolu bir kopegimiz.
Ancak bakimevi hepimizin bildigi gibi gecici bir istasyon arkadaslar. Kopekler orada kalici olarak bulundurulamiyor. Yine sokaga birakiliyor bizim guzeller guzeli.
Acaba ona kalici olarak yuvasini acabilecek, onu hep ozlemini duydugu sicak yuvaya kavusturabilecek bir hayvansever var midir aramizda??
13 NİSAN PAZAR GÜNÜ AŞAĞI SÖĞÜT ÖNÜ MAHALLESİNDE MUSTAFA T. TARAFINDAN TÜFEKLE VURULAN VE ÖN BACAĞININ KESİLMESİ İLE ÖLÜMDEN DÖNEN ÇAKIL’ın SAĞLIK DURUMU ŞİMDİ ÇOK İYİ
Yanına ilk girdiğimde boynuma sarılmak istedi, arka ayaklarının üzerine kalktı, neredeyse başarıyordu ama dengeyi tutturamadı. Onu bu hale getiren adamı sevgiyle !!!!!!!!!!! andık. Yürümeye çalışıyor. Ama 3 - 4 adımdan sonra morali bozuluyor ve hemen yere yatıyor. Bu hafta yeni yuvasına kavuşuyor. Orada kendisi gibi 3 bacaklı Aykız ile yaşayacak. Diliyoruz onu bu hale getiren kişi de hakettiği cezayı alır.
16 yıl önce 3 haftalıkken hayvanlardan korkan bir kadınla, hayvan delisi bir adamın evine misafir oldun. İlk fırsatta evden yollamaya hazır, tek kaşı kalkık gezinen bir kadın ve onun haylazlıklarını, çişini, kakasını halletmeye çalışan bir adamla aynı evde yaşamaya başladın. Üçüncü gün olan oldu. Sayende kadının önce kalkık kaşı indi. Yüzüne kocaman bir gülümseme, kalbine sevgi doğdu. Ve o gün , bugün o kadın en sıkı hayvan korumacı kesildi.
Canım Kızım, İyi ki seni tanıdım. İyi ki ailemizin bir parçası oldun. Çok sevdik, senin tarafından da çok sevildik. Ev barınağa döndüğünde bile senin o sabırlı, şefkatli, asil tavrın bize paylaşıldıkça küçülmeyen tek şeyin sevgi olduğunu , yemeğini, suyunu, yatağını cömertçe paylaşarak bize öğrettin. Üzerine kuma gelen çılgın Gümüş’e bile hoşgörülüydün. Yaralı kuşları, tavşanları, annesiz kedileri bağrına bastın. Karga’dan korkmuştun ilk başta hatırlarsın ama ona da bisküvini ikram etmeden duramadın.
Sen bizim, daha doğrusu benim gönül gözüm oldun. Dünyaya, canlılara bakışımı değiştirdin. Sana çok şey borçluyum. İyi ki bizi seçtin. Gidişin bile bize ders verdi. Canım kızım şimdiden seni çok özledim.
Seni toprağa verirken Zıp Zıp, Mazlum, Hırsız ve küpeli Kurt sessizce başında nöbet tuttu. Arkadaşlarınla birlikte uğurladık seni, gördün değil mi? Gidişinden haberi olanlar bizi yalnız bırakmadı. Telefonlar susmuyor, son yolculuğuna uğurlamak istiyorlar. Ama biz seni çoktan uğurladık be kızım. Sabahı bekleyemezdik. Cansız bedenin toprağa kavuşmalıydı. Biliyorsun çoğu arkadaşın toprakla bile buluşamadan gidiyor bu dünyadan çöp arabalarında, dozerlerle açılan çukurlarda üzerini örtmeye bile tenezzül edilmeden. Seni öyle bekletemezdim.
Veda etmek için beni beklemene çok teşekkür ederim. Ya geldiğimde veda etmeden gitmiş olsaydın ne yapardım? En çok korktuğum şey giderken yanında olamamaktı. Eve döndüğümde bir köşede seni cansız bulmaktı. 16 yıl iyi günde, kötü günde, düğünde, bayramda, tatilde hatta cenazelerde bile birlikteydik seninle. Anneanneni, babaanneni seninle yolcu ettik.
Ve şimdi seni yolcu ettik. Çok zormuş be kızım.
Veterinerin son bir yıldır hep bizi hazırlamaya çalışıyordu. Ölüme hazırlanılmıyormuş be kızım.
Özledik….. Çoooooook özledik….. Şimdiden seni…..
Seni tanıyan tüm insanlar ve bağrına bastığın sayısız dostların da seni çok özleyecek.
Asil kızım, bekle bizi orada. Geleceğiz bir gün biz de…..
SIZLAYAN BİR YERİM VAR (TIKLAYIN-DİNLEYİN)
